روزهای رویایی....DEARM ON

هميشه دوست داشتم كه با اسباب بازيهات حسابي بازي كني و نسبت به اونها بي تفاوت نباشي ...حالا اين قدر قشنگ با يك به يك اسباب بازيهات بازي ميكني كه ماماني كلي ذوق ميكنه و از اين بابت خيلي خيلي خوشحالم ...و به نظرم مياد كه بچه خرابكاري هم نيستي و با وجود اينكه با همه اونها بازي ميكني ولي اصلا خرابشون نميكني البته چند تايي از اونها آسيب ديده كه بيشتر به خاطر علاقه شديد شما به ايستادن روي اونهاست كه باعث شده بعضي از اونها ترك بخوره...كه البته از اين هنرنمايي شما يعني ايستادن روي چيزهايي مختلف حتما سعي ميكنم يه پست برات به يادگار بنويسم تا ببيني با اين پاهاي كوچولوي كپلت روي چه چيزهايي كه نميرفتي.... تصميم دارم هر بار عكسهايي از بازي كردنت با وساي...

انگار همين ديروز بود كه بودن يه كوچولوي دوست داشتني را در وجود خودم احساس ميكردم و از حس اين كه يه موجود كوچولو از جنس من در وجودم داره رشد ميكنه غرق در دنيايي شگفت انگيز ميشدم و به نظرم نه ماه انتظار زمان خيلي خيلي زيادي بود براي رسيدن به روزي كه بتونم در آغوشت بگيرم ...ولي اين نه ماه به سرعت به چشم برهم زدني با تمام لحظه هاي خوب و بياد ماندني كه برايم به يادگار گذاشت به پايان رسيد... تو متولد شدي ...غرق در احساسم ... ولي پر از حسهاي مبهم ...پر از حس دوست داشتن ...پر از حس دوست داشته شدن...انگار در دنيايي زيبا و رويايي كه روزي بودن در آن آرزويم بود سردرگم و غريبه ام ...حتي خودم را هم پيدا نميكنم ...نميدانم اين همان روزهايي...

تقريبا يه دو ماهي ميشه كه خانه بازي نبرده بودمت البته دليل خاصي نداشت به جز تنبليهاي مامان رويا و هر هفته ميگفتم از اين هفته حداقل هفته دوشب ببرمت ولي هرشب را به شب بعد موكول ميكردم...تا بالاخره اين طلسم تنبلي شكسته شد و ديشب كه بابا كورش مي خواست بره استخر من و شما هم به خانه بازي رفتيم ....وقتي رسيديم هيچ كس اونجا نبود و فقط من بودم و پسر گلم كه چون خيلي وقت بود كه نيامده بوديم با همه چيز غريبه شده بود و در دقايق اول دستت را از دست مامان جدا نميكردي و مامان را با خودت به اين طرف و اون طرف ميكشيدي ...منم از دست خودم عصباني كه چرا اين مدت تنبلي كردم كه تو اين طور با وسايل بازي كه قبلا با شوق به طرفشون ميرفتي غريبه شدي...ولي خب بعد از يك ربعي...

دفعه قبل که میخواستیم بریم اصفهان یه روز که از شما و باباکورش مهربونت مرخصی گرفته بودم و با خیال راحت شما پدر و پسر را تنها گذاشته بودم و تنهایی رفته بودم خرید یه پیراهن خوشگل واست خریدم که خودم کلی دوسش داشتم و از خریدم راضی بودم آخه این اولین پیراهن مردونه ای بود که واست میخریدم ولی وقتی اومدم خونه و خواستم که بپوشمت از همون لحظه اول نمیدونم چرا ازش خوشت نیومد واصلا دوست نداشتی که به تنت بکنی ....و هر بار هم که خواستم اونو بپوشمت گریه کردی ...وقتی هم که اصفهان رفته بودیم شاید فقط یک ساعتی اونو پوشیدی منم که دیدم دوسش نداری دیگه نپوشیدمت ...ولی خب مامانی خیلی دوسش داشت ببین چقدر هم بهت میاد... میدونم حتما دلیلی داره که دوسش نداری شاید باها...

يادته حدودا يك ماه پيش گفتم كه دندونهاي بالايي در اومده و منتظريم كه مرواريدهاي پاييني هم خودشون را به ما نشون بدند چون لثه پاييني هم حسابي متورم شده بود...حالا بعد از يك ماه تازه لثه پاييني شكافته شده وگوشه مرواريد كوچولو اومده بيرون ولي انگار اين دفعه با هميشه فرق ميكنه و بيشتر اذيت شدي عزيزم...ديگه غذا خوب نميخوري و دائم هم دستت داخل دهنته ...الهي بميرم اين دندونت بدجوري لثه را شكافته ....خيلي هم بهانه گير شدي و به بهانه هاي الكي گريه ميكني ... من لثه گيرهاي بچگيت را بهت دادم و گفتم به جاي دستت اينها را بخور ببين چه بامزه ميخوري.....     راستی پسرم این جایی که نشستی جای مخصوص خودته موقع ...

مدتی بیشتر از قبل دارم بزرگ شدنت را حس میکنم انگار دارم تمام تلاشی را که توی این مدت واسه بهتر بزرگ شدنت کرده بودم کم کم نتیجه بخش میبینم و یه کارها و رفتاری از خودت نشون میدی که مامانی را در رسیدن به هدفش مصمم تر میکنی....  از همیشه روی رفتار بچه ها و دنیایی اونها زیاد دقت میکردم واگه رفتارهای اشتباهی از اونها میدیدم فکر میکردم یه جای کار بزرگترها مشکل داشته ولی بزرگتر های اونها همیشه منکر این موضوع بودند و همیشه ادعا داشتند که تمام تلاششون را کردند و یا تقصیر را به گردن اطرافیان می انداختند و یا به حساب اینکه این بچه از اول همین طور بوده و....ولی من قبول نداشتم ولی با وجود مخالفتم با این موضوع یه چیزی ته دلم میگفت شاید هم واقعا...

مامان عفت جون همیشه دوست داشت که پسر بچه ها با ماشین به خوبی بازی کنند واز بازی پسربچه ها با ماشین حسابی لذت میبرد ...برای همین اون موقع ها که کوچک بودیم واسه دایی رسول ماشین زیاد میخرید ولی خب برعکس دایی رسول هم زیاد با ماشین هاش بازی نمیکرد یعنی به اون شکلی که مامان عفت جون دوست داشت بازی نمیکرد....تا نوبت به داداش رامین رسید ولی اونم اون طوری که مامان عفت جون میخواست بازی نکرد چون زود اسباب بازی هاش را خراب نه بهتر بگم داغون میکرد ....تا حالا نوبت به پسر گل من رسیده و مامان عفت جون یه ماشین بزرگ واست خرید هرچند از بدشانسی همون لحظه اول پایه قسمت بارش شکست ولی اینقدر گل پسرم به خوبی باهاش بازی میکنی که مطمئنم همون طوری ...

دیروز بعد از ظهر بابا کورش میخواست ماشین را تمیز کنه و از اونجایی که دفعه قبل خیلی کمکش کرده بودی   گفت کیاراد کفشهات را بپوش و بدو بریم حیاط ..... شما هم کلی خوشحال و غرق در لذت تا اونجایی که میتونستی خودت را کثیف و خیس خیس آب کردی...باباجان اولش به خاطر اینکه مزاحم کارش هم نباشی و کلی هم با آب بازی کنی یه شیلنگ کوتاه بهت داده بود و شما حسابی لذت بردی.....منم که اومدم توحیاط که ببینم شما پدر و پسر چه میکنید وقتی دیدم هر کدوم به کار خودتون مشغولید و داری حسابی کیف میکنی دلم نیومد که عکس نگیرم و چند تایی عکس گرفتم....     فکر کنم داری میگی دیگه بازی بسه باید برم کمک باباجان.....   &nbs...

وقتی چهار یا پنج ساله بودم یکبار که باباکمال مهربون رفته بود تهران یه عروسک خوشگل واسه مامانی سوغاتی آورد ، خیلی خیلی دوسش داشتم و زیاد باهاش بازی میکردم اسمشو خورشید خانم گذاشته بودم...البته به غیر از بازی به بهانه بازی یه بلاهایی هم سر این عروسک بیچاره آوردم ...مثلا ناخنهای اون دستهای کوچولوش را با ناخن گیر گرفتم ... انگار همین دیروز بود که همه دنیای من توی بازی با یک عروسک خلاصه میشد ...چقدر زمان زود میگذره...  اون موقع ها اسباب بازی زیاد داشتیم ولی نمیدونم چرا همه را خراب میکردیم و اونهایی هم که از بقایای اونها باقی مونده بود بچه های خاله ها از خجالتش در اومدند و راه ما را ادامه دادند .....و حالا فقط چند تایی بیشتر نموند...

 از وقتی اومدیم خونه جدید یه درخت بزرگ توی حیاط بود که فکر میکردیم درخت پرتقال ولی هر روز که میوه هاش بزرگتر شد متوجه شدیم که پرتقال نیست بلکه لیمو شیرین اولش من گفتم حیف کاش که پرتقال بود ...هرچند لیمو شیرین هم دوست دارم ولی فکر میکردم اگه پرتقال بود هرروز میتونستم به کیارادم یه لیوان آب پرتقال تازه تازه بدم چون آب پرتقال را وقتی کوچکتر بودی خیلی دوست داشتی و دلچسب دلچسب نوش جان میکردی....ولی با لیمو شیرین زیاد رابطه جالبی نداشتی هرچند من آب لیمو را با پرتقال مخلوط میکردم و شما نوش جان میکردی... حالا میوه های درختمون دیگه رسیده روزهای اول وقتی بهت میدادم نمیخوردی و مامانی تصمیم گرفت که هر طور شده کاری کنه که به این میوه دوست داشتنی ...